Grupa warowna Ludendorff

Grupa warowna Ludendorff stanowiła jedno z niemieckich umocnień w rejonie Łuku Odry-Warty, zbudowane na przełomie 1935 i 1936 roku na terenie Lisiej Góry w pobliżu Starego Dworca nad Obrą. Kompleks, złożony z kilku schronów połączonych podziemnymi poternami i wież odosobnionych, miał stanowić element Linii Niesłysz-Obra i szerszych fortyfikacji tego obszaru. Uzbrojenie grupy opierało się przede wszystkim na karabinach maszynowych rozmieszczonych w kopułach różnych typów, uzupełnianych przez miotacz ognia i granatnik, a obserwacja terenu prowadzona była z dedykowanych stanowisk. Ze względu na eksperymentalny charakter fortyfikacji w 1938 roku jedną z wież rozbudowano o kazamatę przeznaczoną dla armaty przeciwpancernej 37 mm, co stanowiło unikatowe rozwiązanie w niemieckich umocnieniach na wschodzie.