Elektrownia Jądrowa Żarnowiec

Polska zamierzała wybudować Elektrownię Jądrową Żarnowiec w latach 1982–1989 na terenie nad Jeziorem Żarnowieckim, gdzie wcześniej istniała wieś Kartoszyno, projektując ją jako pierwszy etap krajowego programu energetyki jądrowej z czterema radzieckimi reaktorami WWER-440 o łącznej mocy około 1600 MW. Budowę zablokował zespół czynników: zmiana sytuacji ekonomicznej Polski po 1989 roku, problemy z nadmiarem energii elektrycznej wynikające ze spadku produkcji przemysłowej oraz masowy opór społeczny (86,1% mieszkańców województwa opowiedziało się przeciwko projektowi w referendum), który szczególnie nasilił się po katastrofie w Czarnobylu. Kilka lat później, w 2011 roku, PGE wskazała Żarnowiec (wraz z Gąskami i Choczewem) jako potencjalną lokalizację pierwszej polskiej elektrowni atomowej – pierwsze plany mówili o uruchomieniu do 2020 roku, ale rządowe opracowanie z 2014 roku przesunęło to na 2024, a na początku 2015 roku resort finansów wstępnie oszacował możliwą realizację na 2027 rok. W 2023 roku zadecydowano o zainstalowaniu pływających paneli słonecznych na zbiornikach wodnych powstałych w wyniku przygotowań do budowy elektrowni.